Pages

Monday, February 27, 2012

మనము - మన సెక్యులరిజం!!!


Add caption
బానిసత్వపు సంకెళ్ళు తెంచుకుని స్వతంత్రులమయిన తరువాత మన దేశానికి కావలసిన "రాజ్యాంగాన్ని" వ్రాసుకున్నాము. రకరకాల మతాలూ, వాళ్ళ ఆచారాలకు విఘాతము కలగకుండా ఉండాలని రాజ్యాంగంలో "మతము", "ఆధ్యాత్మికత" అనే అంశం మీద తీవ్రమయిన చర్చ జరిగినది.

రాజ్యాంగ కమిటి లో --- "సెక్యులర్" రాజ్యం ప్రత్యేకంగా ఏ మతాన్ని బలపరచకూడదు, కాని అదే సమయంలో రాజ్యం సెక్యులర్ కాబట్టి ప్రజల ఆధ్యాత్మికత విద్యకు ఆటంకము కల్పించకూడదని, సెక్యులర్ రాజ్యం అంటే మత వ్యతిరేకం, మతంతో సంభంధం, లేదా దేవుడు లేదనటం కాదు. ఇంకా వివరంగా  "సెక్యులర్ రాష్ట్రం అనగా దేవుడు  లేకపోవటం, మతాన్ని కూకటి వేళ్ళతో  పీకేయటం, మతాన్ని వ్యతిరేకించడం కానే కాదన్నారు". మతానికి సంభందించిన అసలయిన విలువలను, మనస్సు (ఆత్మ) కు సంభందమయిన విలువలను ఒకే దృష్ఠితో చూడగలిగేదే "ధర్మం". మన రాజ్యాంగ నిర్మాణ సభ యొక్క ముద్రికలో "ధర్మచక్ర ప్రవర్తనాయా" అని, మన లోక్ సభ బిల్డింగ్ మీద 
          " నాసా సభా యత్ర న సంతివృద్ధా; వృద్ధా నతే యో న వదంతి ధర్మం" అని ఉన్నది. 
 "రాజ్యం" అనేది నిత్యం రోజు జరిగే వ్యవహారములకు సంభందించిన వ్యవస్థ కాబట్టి మతము, నమ్మకాలు అనే వాటితో సంభంధం ఉండకూడదు  అనే అంశాలను  చేర్చాలని విపరీతంగా ప్రయత్నించారు, అదేవిధముగా, ఇక్కడ అనేక మతాలున్నాయి కాబట్టి ఏ మతాన్ని "రాష్ట్ర మతంగా" అంగీకరించాలి అని అడిగారు. ముస్లిం లీగ్ సభ్యులు కొంత మంది Directive Principle లో ఉన్న "ఉమ్మడి పౌర చట్టం" ని వ్యతిరేకించారు

స్వాతంత్రం  వచ్చి ఇన్నేళ్ళయినా  "సెక్యులర్" అనే పదం మీద రాజకీయ నాయకులకు ఏకాభిప్రాయం ఇప్పటికి లేదు. ఒకరు "సెక్యులరిజం", మరొకరు "సూడోసేక్యులరిజం" అని వాదించుకుంటూనే వున్నారు.   

అసలు ఈ "సెక్యులరిజం" ఎక్కడిది, ఎందుకొచ్చింది.
పూర్వం యూరప్ లోని రోమన్ కథోలిక్ చర్చికి అధిపతి అయిన  పోప్ కు మతాధికారం తో బాటు రాజ్యాధికారం కూడా ఉండేది. ఈయన మిగతా రాజ్యాదికారులవలె  చిన్న చిన్న రాజ్యాలను కలుపుకునేవారు. 1281 లో "లోబోనఫేస్" 8 పోప్ గ వచ్చినతరువాత ఫ్రాన్స్ రాజు ఫిలిప్ తో పడకపోవటం మొదలయినది. మత సంభందమయిన వ్యవహారం తప్ప రాజ్యానికి సంభందిచిన వ్యవహారంలో జోక్యం చేసుకోవడానికి అర్హత లేదని ఫిలిప్ పెద్ద ఉద్యమంగా దారిపొడవునా ఉన్న రాజ్యాలను కలుపుకొంటూ పోప్ మీదకు దండెత్తాడు. దీనివలన ఎక్కడికక్కడ ఆ దేశపు జాతీయవాదం బలపడి చివరకు "జాతి" సంభందమయిన రాజ్యాలుగా పుట్టడడం మొదలవడమే "సెక్యులర్" యొక్క పరిణామం. పోప్ అన్ని క్రైస్తవ రాజ్యాలు తనక్రింద ఉంటాయనుకొన్నారు. కాని పోప్ కేవలం మతానికి ప్రతినిధి అని, రాజ్యమనేది మతానికంటే భిన్నముగా, స్వతంత్రముగా ఉన్నదని తరువాత తెలుసుకున్నారు.
మరి మన దేశం లో: ఇక్కడ "రాజ నీతి" రాజకీయ వ్యవస్థదే ఉన్నత స్థానమని అంగీకరించింది. మతాధికారులు రాజ్యాధికారం చేలాయించలేదు. రాజకీయ అధికారం మీద ఎప్పుడూ నిఘా (చట్టం, శాసనం) ఉండేది. వేద కాలంలో ఈ పద్ధతికి  చాలా ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం జరిగినది. రాజ్యం ఈ "నియమ" కి లోబడే ఉండాలి. ఈ నియమాల  సముదాయమే ధర్మానికి మూలమయి రాజ్యపాలన వలన ప్రజల నైతిక, భౌతిక సంపదను కాపడగలిగేది.
మన దేశంలో "దర్మం"మతం కన్నా చాలా ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉంది. సమాజ, వ్యక్తీ జీవితం లో అనుసరించాల్సిన నియమాలు, కట్టుబాట్ల సముదాయాన్నే "ధర్మం" అంటాము. ధర్మమనేది కేవలం ఒక దేశానికి, ఒక కాలానికి లేదా ఒక ప్రాంత ప్రజలకు సంభందించినది కాదు. అదే ధర్మం ఒక సమూహముతో, లేదా ఒక వ్యవస్థతో కలిసుంటే అప్పుడది మతమవుతుంది. సత్యం, అహింస, బుద్ది సంపన్నతి, జ్ఞానం, నిదానము, క్షమ, దయ, నిజాయితీ, ఇంద్రియ నిగ్రహం, పవిత్రత అనే 10 రకాల విశేష గుణాలు "ధర్మం" కు ఉన్నాయని "మను స్మృతి" లో చెప్పబడింది.  
ధర్మానికి - మతానికి గల తేడ మతానికి కొన్ని ఖచ్చితమయిన నమ్మకాలు ఉంటాయి. ఒక వ్యక్తీ ఎంతవరకయితే ఆ నమ్మకాలకి లోబడి ఉంటాడో అంతవరకే ఆ "మతానికి"  సభ్యుడు. ఆ నమ్మకాలను వదిలేస్తే ఆ "మతం" తో సంభంధం తెగిపోయినట్లే. "ధర్మం" మతం మీద ఆధారపడలేదు. సుగుణాలు కలిగి ఉండటమే "ధార్మికత". ధర్మం అనేది ఒక జీవన పద్ధతి. కేవలం నమ్మకాల మీద ఆధారపడి జీవించటం కాదు. కాబట్టి భారతీయ భావనలో "సెక్యులర్" అంటే "స్వధర్మ సమభావం".
ఒక సభలో  "నీవు ముస్లిం, నేను హిందూ. ఇద్దరివీ వేర్వేరు మతాలూ, నమ్మకాలు, అసలు విశ్వాసమే లేదు. కాని మన సాంస్కృతిక వారసత్వం మటుకు ఒక్కటే" అని పండిట్ నెహ్రు చెప్పారు. 
దేశంలో "సామాజిక, ఆర్ధిక విప్లవం" తీసుకు రావడానికని  (emergency సమయంలో) 1976 లో "రాజ్యాంగం" లో 42 వ సవరణ క్రింద ఈ "సెక్యులర్" ను జేర్చారు. మన రాజ్యాంగంలో ఈ "సెక్యులర్" అనే పదం లేకుండానే అన్ని మతాల వారికి మతంతో సంభంధం లేకుండా ప్రతి పౌరుడుకి సమాన స్థాయి కల్పించింది. అంతకముందు జరిగిన మత ఘర్షణలు కన్నా ఈ సవరణ తరువాతే మతః కలహాలు ఎక్కువయినాయి అనుకుంట. ఒక ప్రక్క అన్ని మతాలు సమానమే అంటూ మరొక ప్రక్క చట్టంలో కొన్ని మతాలకు ప్రత్యేకమయిన "ఏర్పాట్లు" కల్పించడం వలన మత కలహాలకు శ్రీకారం చుట్టబడినది. వాస్తవానికి ఈ చట్టాలవలన నిజంగా లబ్ధిపొందేది రాజకీయ పార్టీలుమాత్రమే. కారణం "సెక్యులర్" అనేదాన్ని జాతీయ  కారకంగా ఉన్నా,   క్రియాత్మకంగా అవలంబించకపోవటం, మత సంభందమయిన విషయాలలో రాజ్య పాలన జోక్యం (ఓట్ల కోసం), అన్ని మాతాలను సామానముగా చూడకుండా బ్రిటీషు వాడి "విభజించి పాలించే" పద్ధతిలాగాషాబానో విడాకుల విషయమయిThe Supreme Court Judgement on 23rd April 1985 కోర్టు ఇచ్చిన తీర్పుకు వ్యతిరేకంగా అప్పటి central government తీసుకున్న నిర్ణయంతో వచ్చిన మత విభేదాలను సమతుల్యం చేయటానికని అయోధ్యలోని "రామ మందిర్" కు కోర్ట్ తీర్పు వలన వేసిన తాళాలను 1985 లో తీసేయటంవలన "మత"  పరంగా "ఓటు" సంపాదనకు, మరింత మత కలహాలకు అవకాశం ఇచ్చినట్లయినది అని నా ఆలోచన. M.F. Hussain, Salman Rushdie, Tasleema Nasreen, T. J. Joseph, A.K. రామానుజన్, ఇలా చాలా సంఘటనలు జరిగాయి.Link

రాజ్యంగా పరిషత్ సలహా సంఘ అద్యక్షుడు సర్దార్ వల్లభాయ్ పటేల్ "ఎన్నికల విధానంలో ఈ మతైక ధోరణిని ప్రవేశపెట్టటం మంచిది కాదు. ఈ ధోరణే దేశ విభజనకు దారితీసింది. పాకిస్తాన్ ఏర్పడిన తరువాత ఇక్కడ మిగిలిన వారంతా ఒకే "జాతి" అని అంగీకరించాము. కాబట్టి మనము ఇకనయిన రెండు జాతుల సిద్ధాంతానికి స్వస్తి పలికితే దేశ పురోగతిని చూడగలుగుతాము" అన్నారు.
రాజ్యాంగంలో ఎంత  పటిష్ఠమయిన నియమావళిని పొందుపరుచుకున్నా, ఆచరణలోకి తీసుకురానంతవరకు అవి నిరుపయోగమే. ఎన్నికల్లో అభ్యర్ధి గెలవాలంటే కనీసం 50% పైన ఓట్లు తప్పనిసరిగా రావాలని నిభందన కనకే  ఉంటే అప్పుడు ఈ రాజకీయ అభ్యర్ధులు మత భేదం లేకుండ తప్పనిసరిగా అందరినీ కలుస్తారు. 
                               
మన కళ్ళముందు కనబడిన చరిత్రకు, మరల వేరేవారెవరో చరిత్ర వ్రాయనవసరంలేదు. మత ద్వేషాలను పెంచే "ఓటు" బ్యాంకు లోని సత్యంను అందరూ గ్రహించగలిగిన రోజున  సమాజం సమతుల్యముగా, అందరం సుఖంగా ఉండడానికి వీలుగా ఉంటుందని, ఉండగలదని నా నమ్మకము, నా ఆలోచన..................

                         --------------"సర్వే జనాః సుఖినో భవంతు"--------------

Sunday, February 12, 2012

ఒక సంఘటన.........


                                నేను కుటుంబ సమేతంగా మా అన్నయ్య వాళ్ళ ఊరునుండి తిరిగి మా ఊరు బయలుదేరటానికి రైల్వే స్టేషనుకు వచ్చాము. రైలు రావటానికి ఒక గంట ఆలశ్యం అని అనౌన్స్ చేసారు. సరే కదా అని నేను, నా పాప రైల్వే  ప్లాట్ఫార్మ్ మీద అలా చిన్నగ నడుచుకుంటు అక్కడ ఉన్న ఫ్లైయోవర్ ఎక్కుతున్నాము. ఒక 3 లేద 4 ఏళ్ళ వయస్సుగల పిల్ల వాడు ఆ ఫ్లైయోవర్ మెట్లు ఎక్కి, మళ్ళా దిగుతూ అలా ఆడుకుంటున్నాడు. నేనొకసారి చుట్టూ  పరికించి చూసాను. మెట్లమీద అంతగ జన రద్దీ లేదు. ఎవరిదోవన  వారు వెళ్తూనే  ఉన్నారు. బహుశః  నా పిల్లవాడనుకున్నారో ఏమో! తప్పనిసరిగ ఈ పిల్లవాడు దారి తప్పాడు అని అనుమానమొచ్చి వాడు మెట్లుదిగుతున్నప్పుడు వాడికి అడ్డముగ నుంచున్న. అతను పక్కకితప్పుకుని మెట్లు దిగటానికి ప్రయత్నించాడు. మళ్ళీ అడ్డముగ నుంచున్న. అలా మూడు నలుగు సార్లు చేసేటప్పటికి ఆ పిల్లవాడు బిక్క మొహమేసుకుని ఒక్కసారిగ "అమ్మా" అంటూ ఏడుపు మొదలెట్టాడు.

                                 నిజంగా "ఆ ఏడుపు" వింటే ఎంత కర్కోటకుడికి అయిన హృదయం ద్రవించక  తప్పదు. ఒక బేల తనము, భయము, ఆందోళన అనేవి  ఖచ్చితముగ వ్యక్త పరచలేని వయస్సు,  కన్న తల్లికి తప్ప ఎవరికి వర్ణించడాఇనికి కూడా వీలుగానిది ఆ పిల్లవాడి ముఖములో చూసాను. మా పాపకు కొంచెం జాలేసి ఎవరు లేరనుకుంట "నాన్న ఈ తమ్ముడుని మనం పెంచుకుందాము" అంది. నాకు చాలా సార్లు ఇలాంటి ఆలోచనే వచ్చేది. పోలీసులకు అప్ప చెప్పితే? సహజముగ ఏ మనిషి తొందరగ ఎదుటి వారి మీద, అది కూడా ఇలాంటి  సంధర్భములో నమ్మకము కుదరదు. ఎందుకంటె పొరబాటున ఇలా తప్పిపోయిన వాళ్ళు అందకూడని చేతికి అందే దానికన్న మన దగ్గరే ఉంటేనే బాగుంటుందనే ఆలోచన చాలామందికి కలుగుతుంది. అదే సమయములో కొంతమందికి కుటుంబ పరిస్థితులు సహకరించక పోవటము వలన  ఇంకొకరి అప్పచెప్పి వెళ్ళిపోతారు.

                                 నేను, మా పాప అక్కడే మెట్టు మీద కూర్చుని బాబుని నా ఒళ్ళో కూర్చొబెట్టుకుని బుజ్జగిస్తున్న. ఆ సన్నివేశం చూస్తే ఎవరికయిన మా పిల్లవాడే అనుకుంటారు. (పిల్లల్ని ఎత్తుకెళ్ళేవారు  ఆచరించే పద్దతులలో ఇదొకటి. ఎవరికీ అనుమానం రాదు). మా పాపకని కొన్న చాక్లెట్లు తీసి పిల్లవాడికి ఇచ్చా. ఒద్దన్నట్టుగా తల అడ్డంగా తిప్పుతూ  "అమ్మ" కావాలి అన్నాడు. "ఇవిగో మీ అమ్మ ఇచ్చింది తిను ఇంకా చాలా వున్నాయి అవి కూడా నీకే ఇస్తా,  మీ అమ్మదగరకు వెల్దాము రా అన్న. కొద్దిగ వాడి ముఖములోని ఏడుపు తీవ్రత తగ్గి చిన్నగ మాకు సహకరించాడు. పాపం పిల్లవాడు. పెద్దవాళ్ళే మోసపోతున్నారు (ఇంకో విధముగ). 

                                ఆ బాబుకి ఈ మాయా (కుల, మత, ప్రాంత, రాజకీయ, చరిత్ర, ఆర్ధిక, సిద్ద్దాంత, ద్వేషాల) ప్రపంచం గురుంచి తెలుసుకునే వయస్సుకు  ఇంకా ఎదగలేదు. అక్కడ రైలు ఎక్కటానికి వచ్చిన వాళ్ళలో ఈ బాబుకు సంభందించిన వాళ్ళెవరయిన  ఉన్నారేమో ఒక సారి చూద్దామని ( సహజంగా ప్లాట్ఫార్మ్ మీద ఉన్నవారందరూ రైలు వచ్చే దిశగా చూస్తుంటారనే ఆలోచనతో) మా పాప, నేనూ  బాబు చెరొక చేయి పట్టుకుని ప్లాట్ఫార్మ్ అంచుగ నడవనారింభించాము. 

                                కొంత దూరం వచ్చేసరికి ఒక ఆవిడ మా దగ్గర ఉన్న పిల్లవాడిని చూసి హడావిడిగా మా వైపు వస్తోంది. ఆమెకు నాలుగు చివాట్లు  పెట్టాలనే ఉద్దేశ్యంతో పిల్లవాడిని ఆవిడకు కనబడకుండా కొంచెం వెనక వైపుకు ఉంచాను. మా పిల్లవాడండి అంది. ఎవరు అని చాలా కోపంగా అరిచా. ఆ అరుపుకి ఒక్కసారి అందరూ మా వైపు చూసారు. నా సంస్కారం కోల్పోయి పలురకాలుగా ఆమెను తిట్టాను. (అప్పుడే అనిపించింది  ప్లాట్ఫార్మ్ మీద టీవిలు ఉండకూడదని). ఆమె వెనుకనే వచ్చిన ఒకతను ఏమిటండి మీ నోటికొచ్చినట్లు మాట్లాడుతున్నారు. పొరపాటు ఎవరికయినా జరుగుతుంది. అంతమాత్రానికే అలా మాట్లాడాలా. ఆ తల్లి రెండు చేతులు జాపగానే  "అమ్మ" అంటూ   పిల్ల వాడు ఒక్క ఉదుటున తల్లి మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి గట్టిగ కౌగలించుకున్నాడు. ఎంతయినా తల్లి ఒడిలో దొరికే సుఖం ఇంక ఎక్కడా దొరకదు. ఇది ప్రకృతి మనకిచ్చిన గొప్ప కానుక.   

                                  ఏమండి కొన్ని పొరపాటులవలన కలిగే నష్ఠం ప్రకృతి కూడా మనకు తిరిగి ఇవ్వదు. ఒక్కసారి ఊహించుకోండి! మనము  ప్రయాణం చేసే రైళ్ళల్లో కొంతమంది పిల్లలు వాళ్ళ వంటి మీద చొక్కా తీసి దేక్కుంటూ కంపార్టుమెంటు ఊడుస్తూ అడుక్కుంటున్నప్పుడు మనమే అంటాము "చదువుకోవటానికి బద్దకమేసో, చెడు అలవాటులకు అలవాటుపడ్డాడనో, తల్లిదండ్రులకు భుద్దిలేదనో  ఇంకా చాలా రకాలుగా తిడతాము. అదే అమ్మాయి అయితే C/o వ్యభిచార కొంపలు".

                                 మరొక  మూడు సంఘటనలు వేర్వేరుగ  జరిగాయి. ఒకటి బస్సులో, ఎవడో ఒక అమ్మాయిని (షుమారు 10సం.లుంటాయి) సినిమాకని తీసుకు వచ్చి వేరే బస్సు ఎక్కుదాము, నీవిక్కడే ఉండు వాటర్ బాటిల్ తెస్తా అని వెళ్ళగానే తెలివిగ ఈ అమ్మాయి వేరే బస్సు ఎక్కింది. అనుకోకుండా ఆ బస్సులోనే నేనున్నా. రెండవది నేను రైల్లో ప్రయాణం చేస్తుండగా ఒక స్టేషన్లో ఆగినప్పుడు ప్లాట్ఫార్మ్ మీద ఒకడు ఒక అమ్మాయిని పట్టుకున్న తీరు చూసి నేను రైలు దిగి వాడి దగ్గరకు వెళ్ళగానే అమ్మాయిని వదిలి హడావిడిగా, స్పీడుగా నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు. మూడవది ఒక పిల్లవాడు (షుమారు 8సం.లుంటాయి) వాడి స్నేహితుడు (షుమారు 12సం.లుంటాయి) రైల్లో నా ఎదురుగ కూర్చున్నారు. సరదగా ఊళ్ళు తిరుగుదామనిట. ఇంట్లో వాళ్ళకు తెలియకుండ వచ్చారు.

                                 పై మూడు సంధర్భములలో నేను నా ఆఫీసుకు వెల్తున్నప్పుడు జరిగినవే. నా ఆఫీసులో కూర్చోబెట్టుకుని సమోసాలు, బిస్కెట్లు అవి ఇచ్చి తింటూ ఉండు అని నా వర్క్ చూసుకుంటు మధ్యలో ఏమిచేస్తున్నారో చూస్తున్నాను. నా సిబ్బందిని సరదాగా కబుర్లు చెప్పండి అన్నా. చిన్నగ నా అఫీసు వాతావరణానికి అలవాటయ్యారు అనిపించినప్పుడు వాళ్ళకి ఒక తెల్ల కాగితం ఇచ్చి, నీకు ఉత్తరము వ్రాయటం వచ్చా. "సెలవులకు అమ్మమ్మ వాళ్ళ ఊరుకెళ్ళి అక్కడ ఏమేమి చూసావో" మీ అమ్మకు చెప్పాలికద. పాపం మీ అమ్మ నీకోసం ఎదురు చూస్తుంది కద అని అక్కడనుండి ప్రక్కకొచ్చాను. ఆ కాగితం మీద వ్రాసిన వివరాలను బట్టి, వాళ్ళతో సరదాగ మాట్లాడుతూ వివరాలు సేకరించిన మీదట  పిల్లలు, నేను అదృష్ఠవతులమయ్యాము. వాళ్ళు వాళ్ళ తల్లుల దగ్గరకు, దానివలన నాకు మనశ్శాంతి  దొరికింది. ఇలాంటి సంఘటనలను చాలా మంది ఎదుర్కునే  ఉంటారు. నా తోటి ఉద్యోగులు "ఎమయ్య నీకు ఎప్పుడూ ఇలాంటివే కనబడుతాయేంటి" అన్నారు. ఏమో! నా తల్లిదండృల సంస్కారం వలన అనుకుంట.

                                కాలం గడుస్తున్నకొద్ది ఇలా పిల్లలను ఎత్తుకెళ్ళటం అనేవి పెరుగుతున్నాయి. మరి దీనిని ఏరకమయిన అభివృధ్ధ్ధి అనవచ్చు. ఈ అభివృధ్ధికి "ఏ సిధ్ధాంతాన్ని" ప్రామాణికంగా తీసుకోవాలి. సమాజములో పూర్వం కన్నా మెరుగుబడిన  విద్య, సాంకేతిక, శాస్త్రీయ, సాంకేతిక, ఆర్ధిక, నైతిక, మానవత, సంస్కార (కొంతమంది అనుకునె) విలువలా!! అని ఒక సారి నాకు నేనే ప్రశ్నించుకుంటే వచ్చిన  సమాధానమొక్కటే. పూర్వం మనకు భోధించిన "విద్యా - బుధ్ధులలొ", బుధ్ధిని (క్రమశిక్షణ) తీసేసి కేవలం విత్తును సంపాదించే విద్య, తోటి మానవుడు గురించి ఆలోచింపజేసే  "సామాజిక స్పృహ" కావలసినంతగ లేకపోవటం. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే చాలానే ఉన్నాయి.  "ధర్మపధముగా" నడవ వలసిన  చోట దాదాపుగా తప్పటడుగు పడుతోంది.

                              ఆధునికత అంటే ఉన్నదానిని తీసేసి కొత్తదనాన్ని స్వీకరించటము కాదు. పిల్లలకు కనీసం ప్రాధమిక విద్యా దశ వరకు  మన దేశ భౌగొళిక, సామాజిక అవసరాలను దృష్ఠిలో పెట్టుకుని సరి అయిన "విద్యా భుధ్ధులను" అందిస్తే తరువాత తరం వారయినా  పెద్దయిన తరువాత సమాజములో ఇంకా మంచి వాతావరణమును నెలకొల్పవచ్చు అనే  నమ్మకంతో నా ఈ ఆలొచన............   

                                        "యత్భావం తత్భవతి

                                     ఋగ్వేదంలో ఒక సూక్తి -  
                                 "ఆనో భద్రహ క్రతవోయంతు విశ్వతహ". 
                              Let noble thoughts comes to us from all sides. 


                                          సర్వ్ జనా సుఖినో భవంతు.



                                  












                              

Wednesday, February 8, 2012

బ్లాగ్ ఎగ్రిగేటర్లు , రచయితలు మరియు పాఠకులు క్షమించాలి.

గత రెండు రోజులుగ కొత్త పోస్ట్ పబ్లిష్ చేశాను. దురదృష్ఠమేమిటంటే, మీరు గ్రహించే ఉంటారు. అది నా పొస్ట్ లో చుక్కలుగా కనబడుతోంది. ఇది బ్రౌజర్లో కొన్ని సాంకేతిక లోపాలవలన అని గ్రహించాను.
మీ సహనమునకు, సహకారములకు నా ధన్యవాదములు.
There was an error in this gadget